خودم واسه امروزم

تنم واسه چند ده سال دیگه

من و درد و شراب و لرزش دست

تمام زندگی اینگونه شاید

دمی مست و دمی پست و دمی پست

حواسم هست

گاهی فریاد چنگ میزنه ولی به درد نمی رسه و مشت ِش خالی میمونه !

این خستگیا دیگه با خواب برطرف نمیشه٬ یه چیز عمیق تر میخواد

تورا محبوب دلدارم٬ ندارم !

کاش کار و بار دردها اینقدر سکه نبود

یکی خدا رو بیدار کنه

دلخوش به حضور رد تو در باد بوسه می افشانم

هر روز از خودم کم میشم و به حسرت اضافه میشم

در به در  ِ دُرد وجودت شدم

کرور کرور سکوت و نفس نفس درد

باز از تموم شهر صدای تو میاد

شدم هم سنگر بارون

به کدوم روز روزگار دل خوش کنیم ؟!